|
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمدلله رب العالمین و الصلاة و السلام علی رسول الله و علی آله و اصحابه الی یوم الدین و اما بعد:
مسلمان بر اين باور است كه خداوند از ميان اعمال انسان، شايسته ترين آنها و از ميان افعال او، پاكترين آنها را مىپسندد، و از ميان بندگانش نيكان را دوست دارد.
خداوند از بندگانش خواسته است تا به او نزديك شوند و به او محبت كنند و توسل جويند. بنده نيز خواهان تقرب به خداست و بوسيله عبادات و اعمال نيك، خود را به خدايش نزديك مىكند، همواره از او مىخواهد و بوسيله اسماء حسنى و صفات والاى او و نيز ايمان و محبت به خدا و رسول، به او توسل مىجويد.
يعنى از يكسو با اداى نماز و روزه و پرداخت زكاتهاى فرضى و نفلى و از سوى ديگر با اجتناب از محرمات و منهيات، خود را به خدا نزديك مىكند.
مسلمان نه تنها وجهه هيچ مخلوقى را وسيله خواستن از خدا قرار نمىدهد، بلكه هيچيك از بندگان خدا را نيز وسيله تقرب به او نمىداند.
زيرا ارزش صاحب وجهه و عمل او، متعلق به خود آن فرد است نه شخص ديگر، تا بتواند آنرا وسيله خواستن از خدا قرار دهد، خداوند به بندگانش اجازه نداده كه بوسيله اعمال ديگران به او توسل و تقرب جويند. بلكه فرموده كه ايمان و عمل صالح را وسيله قرار دهيد، زيرا تنها در سايه آن است كه روح و باطن انسان، پاك مىشود و شايسته تقرب به خدا مىگردد.
اين عقيده مؤمن بر گرفته از دلايل عقلى و نقلى است كه بشرح آنها مىپردازيم.
|
